de putsch van ‘Bucky’ Vandermeersch


Vanaf oktober ziet Het Nieuwsblad er weer helemaal anders uit: met een nieuwe layout, een nieuwe redactie en ook en vooral een nieuwe… baas. Of, hoe Peter Vandermeersch – na een ommetje in Nederland – tegen wil en dank nu toch Het Nieuwsblad uit het slop moet halen.

Michel Drets, versie Groot-Bijgaarden. Het was namelijk ronduit zielig, de rentree van hoofdredacteur Michel Vandersmissen, een dikke 14 dagen geleden, op zijn ‘eiland’, de redactie van Het Nieuwsblad. Ieder zijn eiland. Michel had er net 4 weken vakantie opzitten. Beetje lang voor een baas, vonden zijn bazen, maar alla. Tot plots dat telefoontje. Allo? Michel? Michel Vandersmissen dus. Nìet Drets. Of Michel asap zijn bureau wilde leegmaken. Voor Peter. En op vraag van Peter. Godver. Drets kookte. Hij zat er nauwelijks twee jaar. Zelfs niet. Pas in september pas zou het twee jaar geweest-geworden-zijn. Na zijn blijde intrede in de herfst van 2007, als de redder van Het Nieuwsblad, de zoveelste. “De man die Het Nieuwsblad opnieuw marktleider zal maken, op naar de 300.000, nieuwe dynamiek, blabla, blabla”, kletste Peter Vandermeersch zijn voormalige chef Economie & Financiën bij De Standaard het graf in. De man. Neenee, dé man. Toen toch. O ja, hij krijgt straks een nieuw bureautje, vlak naast zijn oude overigens, en weliswaar een béétje kleiner. Een deur dichter bij de uitgang, heet het op de redactie. Maar voor de rest… Ach, dat zien we nog wel, Michel. Maak je geen zorgen, Michel. Jaja, Corelio heet voortaan Cynalco.

Het wordt, hoofdredacteur na hoofdredacteur, steeds potsierlijker hoe de met uitsterven bedreigde Nieuwsblad-lezer nu al jarenlang wordt getergd door een niet te stuiten diarree aan nieuwe bazen, nieuwe layouts en nieuwe concepten. “De krant is van u”, schreef Vandersmissen destijds een beetje kneuterig, in zijn eerste boodschap aan de lezer. Kneuterig, maar ook wel terecht, want de krant was de voorgaande jaren van zòveel mensen geweest dat de arme lezer het op den duur waarschijnlijk ook niet meer wist. Telt u even mee, we beperken de volkstelling gemakshalve tot de 21e eeuw: Luc Demullier, Luc Soens, Mega-Guido Van Liefferinge, Frank Buyse, Dirk Remmerie, Elke Colpaert, Gunther Vanpraet,… Euhm… Punt. Even ademhalen. Dus, plus Vandersmissen. Is gelijk aan? A-c-h-t, jawel acht hoofdredacteurs. Hele of halve, algemene of adjuncten. Acht! En nu nog ‘plus Peter Vandermeersch’, en de teller stopt – voorlopig – op 9 hoofdredacteurs. Met andere woorden: één hoofdredacteur per jaar. Of nog, na aftrek van de broodnodige vakantie: één hoofdredacteur om de zes maanden. Véél mensen maken het nieuws. Een slogan met een ziel.

Maar straks wordt het dus allemaal anders en allemaal beter, want eindelijk-eindelijk-eindelijk gaat Peter Vandermeersch hemzelve Het Nieuwsblad leiden. De operationele leiding van De Standaard komt in handen van Bart Sturtewagen, Vandermeersch verhuist een verdieping lager, richting Nieuwsblad-redactie, en gaat daar met een aantal De Standaard-getrouwen voor de ultieme reddingsoperatie zorgen. De nieuwe en very british-ogende layout ligt al klaar, het verse voetvolk is – massaal – in aantocht: Liesbeth Van Impe wordt de ‘Luc Van der Kelen van Het Nieuwsblad’, – hopelijk zonder bermuda & witte sportsokken -, Hans Vandeweghe versterkt de eengemaakte sportredactie, Bert Bultinck wordt chef opinie en Ruud Goossens wordt verantwoordelijk voor de weekendkrant. De Standaard schopt u een geweten. Alleen Klaus Van Isacker ontbreekt nog. Even terzijde: den Drets was bij geen enkel aanwervingsgesprek betrokken, hij was er – vive la tristesse – zelfs niet van op de hoogte.

En nog even terzijde, het heeft overigens weinig weinig gescheeld of Peter Vandermeersch had zélf de omgekeerde beweging gemaakt. Hij wil er wellicht niet aan herinnerd worden, maar kort voor de zomer bood Vandermeersch zijn diensten aan bij… Christian Van Thillo. De Volkskrant leek hem wel een fijne uitdaging, wist Vandermeersch, in een rol à la Jaak Smeets, directeur journalistiek bij De Persgroep. Hoe en waarom de bizarre démarche van Vandermeersch, dat weten zelfs wij niet. Zou hij het zelf eigenlijk nog weten? Feit is wel dat Vandermeersch een paar dagen later even snel zijn aanbod weer introk en met opgeheven hoofd richting Groot-Bijgaarden toog. Want Het Nieuwsblad moet opnieuw marktleider worden. Met een nieuwe dynamiek. Want de krant is van u. Of toch een beetje.

Advertisements

12 reacties

Opgeslagen onder media

12 Reacties op “de putsch van ‘Bucky’ Vandermeersch

  1. koeni

    Op hoop van zegen dat ze eindelijk eens nieuws gaan brengen en geen nieuws uit Het Laatste Nieuws gaan opwarmen.

  2. Karel

    U bent adjunct Guy Fransen nog vergeten

  3. Karel

    En sinds vandaag is Guy Fransen dan weer adjuncthoofdredacteur af.

  4. Frankie Loosveld

    Heerlijk stukje, er is daar blijkbaar nog absoluut niks veranderd. Corelio, gogo, gogo

  5. fritz

    gek dat die mensen van de morgen naar corelio gaan, echt van de regen in de drop. Frankie, bij corelio gaat nooit iets veranderen. De tjevenstreken zijn daar een ingebakken cultuur. Paraplu open en laat de regen maar komen.

  6. de protput

    fantastisch! de vergelijking met cynalco gaat trouwens ook op voor de guido pallemans(en) die hier als manager aangesteld worden, maar het jammer genoeg wel al jaren uithouden omdat ze op een goed blaadje staan bij den bucky

  7. Hans Vandeweghe is alvast al verhuisd.

  8. Jonathan

    Tiens, ik google dit: Geert van istendael mediaminister. En ik krijg prompt 92 resultaten.

  9. Marnix

    De mediaminister mag op 2 juli wel verwijzen naar Koen Meulenaere, maar hij is het zelf. De stijl is onmiskenbaar de zijne. Hij laat zich wat minder gaan en probeert zijn tics te verbergen, maar hier en daar sluipt er “kwaad bloed” in de “bladspiegel”.

  10. koeni

    Wanneer het echte verhaal over de breuk Jan Segers/Laurens Verbeke?

  11. Mijn hoofd eraf als dit deze mediaminister niet in de Schamperstal (http://www.schamper.UGent.be) heeft staan grazen in het begin van dit millenium. :-p

    Dit gezegd zijnde, het Nieuwsblad zondigt simpelweg tegen hét basisprincipe in ondernemen: de krant heeft – abstractie makend van De Gentenaar als Nieuwsblad-versie dicht bij Gent – “geen unique selling proposition” en is dus voorlopig gedoemd om failliet te gaan. Ze is noch mossel noch vis en echt nergens de beste in, om nog maar te zwijgen over de huidige spuuglelijke lay-out met gemarkeerde auteursnamen. Ofwel positioneert de krant ze zich duidelijk, met een duidelijke, onderscheidende sterkte, ofwel gaat ze failliet (zoals elke onderneming zonder unique selling proposition).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s