Zou er nog iemand deze site bezoeken?

57 reacties

Opgeslagen onder media

coming back, soon !

14 reacties

Opgeslagen onder media

nieuws van Cynalco

Voor al diegenen die zich afvragen – dag Ziegfriet – of de mediaminister ‘a reliable source’ is: op 28 augustus, zegge en schrijve 2 maanden geleden, kreeg u hier te lezen wat vandaag in alle kranten staat. Ouch!

5 reacties

Opgeslagen onder media

ceci n’est pas une chaîne de télévision…

Donkergrijze wolken boven de zilverkruin van Gabriel Fehervari: zijn paradepaardjes Peter Van den Begin & Stany Crets voelen zich bekocht, de vaandeldrager van ‘zijn’ tweede klasse wil hem niet meer in zijn stadion en de adverteerders zijn boos. Zéér boos, want de eerste voetbalwedstrijd op het kakelverse Exqi Intro lokte officieel… nul kijkers!

“Na 24 jaar weet ik hoe goedkoop te produceren.” Jaja, de Zarathustra van de Vlaamsche media was weer bijzonder goed op dreef, vorige donderdag in De Tijd. En dat zalmpapier leest ook zo lekker weg. Alleen de letters stonken een beetje. donderdag toch. Want: “We brengen de Exqi League in beeld tegen een zestigste van wat het eersteklassevoetbal kost aan Belgacom TV.” Einde citaat. Begin van de zucht. Diep en langgerekt, een hele brug bij elkaar, omwille van het o zo hardnekkige déjà vu-gevoel. Soit, ik neem er voor het gemak maar weer de zakjapanner van een paar weken geleden bij. Input 1: een captatie van een voetbalwedstrijd kost Belgacom vandaag om en bij de 20.000 euro. Tik in: Twee-nul-nul-nul-nul. Input  2: Fehervari doet het 60 keer goedkoper. Tik in: gedeeld door zes-nul. Maaldevierkantswortel, gedeelddoorhetkwadraatvandesomderdelen, is gelijk aan… 334 euro! Juicht, Vlaamse televisiebazen juicht, want de stock américain van de Vlaamse productiehuizen – mijn oprechte excuses aan alle stock américain-winkels voor mijn ronduit beledigende taalgebruik – capteert dus een voetbalwedstrijd voor… 334 euro. U leest het goed, drie-honderd-vier-en-dertig euro! Nu ik er aan denk, ik speel volgend weekend met mijn maten van café ‘De Minister’ tegen die schoppers van Kemzeke. En er zit nog bijna 400 euro in de clubkas! Iets te doen volgend weekend, Gaby?

Geef toe, iemand moet die Hongaarse communicatietank toch eens tot stilstand brengen! Want dat blijft maar doorgaan, luchtkasteel na leugenpaleis. Zou het bijvoorbeeld kunnen dat Fé in zijn ongebreidelde enthousiasme er ook en meteen maar de rechten bij telt die Belgacom betaalt voor het eersteklassevoetbal? Jaja, dat zou kunnen, een kleine 40 miljoen euro extra, maar waarom heeft Fé het dan zo expliciet over ‘in beeld brengen’? Want als hij zegt ‘in beeld brengen’ heeft hij het toch even expliciet alleen maar over de technische kost? Zonder rechten dus? Neen? Hij betaalt trouwens geen rechten, dus hij is echt appelen met pompoenen aan het vergelijken. Overigens, nu we toch bezig zijn, het valt met in dat ‘in beeld brengen’ eigenlijk redelijk tegen de laatste tijd, want de Egyptische farao van SK Lierse heeft Fé onlangs laten weten dat hij niet meer welkom is op het Lisp. Quality problem. De laatste twee wedstrijden van SK Lierse, exclusief bestemd voor uitzending op de Egyptische televisie, zijn dan maar ‘in beeld gebracht’ door concurrent… Videohouse. Ja, geef toe, de ‘Videohouse League’, het heeft wel iets.

Maar er is nog meer, veel meer. Want ook bij Peter Van den Begin & Stany Crets zit er een serieuze vlieg in de goulash. U moet weten, Peter & Stany verkasten nauwelijks 11 maanden geleden met hun hele hebben en houden, inclusief hun productiehuis NV Elizabeth naar Lint. Fé nam de helft van de aandelen van hun productiehuis over, in ruil voor een paar openstaande facturen, en beloofde de twee travelo’s de hemel op aarde. Concreet: Elizabeth mocht hier en nu 26 afleveringen van hun zelfbedachte sitcom ‘Kiekens’ produceren, en zou voorts ook zo goed als alle programma’s van Exqi mogen aanleveren. Kassa, kassa. Helaas. Na 13 afleveringen trok Fé de stekker uit de kiekens en andere en nieuwe bestellingen bleven uit. Peter & Stany voelen zich, naar verluidt, een beetje euh… bekocht.

Finally, donderdag 1 oktober, toch wel een beetje het moment de gloire van Exqi Plus-Intro-Sport-Culture-Lucht. (Ter info: schrappen wat niet past, en al naargelang de laatste berichtgeving). Dé lancering. En in grootse stijl, met het eerste en door de overheid gesubsidieerde cultuurjournaal én vooral met de rechtstreekse uitzending van de Europaleague-wedstrijd Toulouse – Club Brugge. In het laatste geval, op Exqi Intro én op Exqi Sport. Let op die ‘én’, het wordt een cruciaal element in Het Grote Blunderboek van Fé.

Sta me toe dat ik opnieuw heel even technisch word. U moet weten, om de kijkcijfers te meten werkt het Centrum voor Informatie over de Media, kortweg CIM, met een panel van 1500 gezinnen, 750 in Vlaanderen en 750 in Wallonië. Elk van die gezinnen heeft een een ‘kaske’ naast zijn televisie staan, om te registeren waar iemand op dat moment naar kijkt. Niet onbelangrijk detail: zo’n toestel reageert niet op beeld, maar op klank. Kortom, als Goedele Wachters om 1 seconde over 7 begint te stotteren, herkent dat toestel meteen ‘Eén’. Dat geldt wellicht voor iedereen, maar dit geheel terzijde. Net met die klank ging het dus fout met Het Grote Debuut van Fé. Want omdat Toulouse – Club Brugge simultaan op twee verschillende zenders, op Intro én op Sport, werd uitgezonden, begon het systeem compleet te flippen. Want Het Systeem was niet in staat om uit te maken of de kijker naar Exqi Intro dan wel naar Exqi Sport aan het kijken was en zolang Het Systeem een kijker niet aan een zender kan toewijzen, is er geen officiële registratie. Punt. Daar bestaat nochtans een vrij eenvoudige oplossing voor, namelijk bij het CIM een code kopen om de twee signalen van elkaar te onderscheiden. Maar dat kost een paar duizend euro. En die betaalde Fé dus niet, waardoor Het Systeem de hele wedstrijd lang bleef doorflippen. En zo keken er officieel nul kijkers naar Toulouse – Club Brugge. U kan er misschien om lachen, maar op basis van het officieel geregistreerde aantal kijkers, bepalen adverteerders hun tarieven.

Als Magritte nog zou leven, hij wist het wel.

19 reacties

Opgeslagen onder media

Wie ben ik?

Zing even met zijn allen mee. Is het een vliegtuig? Is het een vogel? Of X1? Meulenaere! Goens? Of toch Decaestecker? Ziegfriet Brakke? Nee, dat is het dus niet. En dat zijn ze dus niet. En hou nu maar op met zingen.

Voorwaar, zelfs onze Dietse dichter Eddy De Mey had de storm niet durven voorspellen die de  navelstaarders van de Vlaamsche media zouden doen losbarsten over de identiteit van de mediaminister. Being me. Gekneld tussen de 7e en de 8e verdieping, maar dan zonder poort. Tenzij misschien naar het hoofd van Fehervahri, maar da’s maar een klapdeurtje ver.

Eerlijk, ik heb plaatsvervangende schaamte als ik denk aan de boom die is moeten sneuvelen voor het gebral van Ziegfriet. Of aan de beloofde restaurantbon van die ene hoofdredacteur, als incentive voor die journalist die straks de identiteit van de mediaminister zou weten te onthullen.  Want dáár mocht  het dus net niet over gaan. Níet over de pianist, wel over de compositie. Over de agenda’s van de tycoons. Over het ruïneuze leugenpaleis van de slechte fee in Lint. Over de defenestratie van Michel Drets in Groot-Bijgaarden.

Intussen is Drets gecolloqueerd, en met hem een halve redactie, en lanceert Fé zijn zender ergens in het voorgaar van 2010. Jaja, Roland Lommé is helemaal terug. Om maar te zeggen, het valt echt wel tegen met het roddel- en achterklapgehalte van deze blog. En ja, er komt meer, véél meer. Over de complete uitholling van VT4. Over de-praktijken-die-het-daglicht-niet-kunnen-verdragen van de roddelpers. En, om het af te leren, een sequel over het leven zoals het nooit zal zijn. In Lint. I’m back!

7 reacties

Opgeslagen onder media

coming back, soon…

15 reacties

Opgeslagen onder media

de putsch van ‘Bucky’ Vandermeersch

Vanaf oktober ziet Het Nieuwsblad er weer helemaal anders uit: met een nieuwe layout, een nieuwe redactie en ook en vooral een nieuwe… baas. Of, hoe Peter Vandermeersch – na een ommetje in Nederland – tegen wil en dank nu toch Het Nieuwsblad uit het slop moet halen.

Michel Drets, versie Groot-Bijgaarden. Het was namelijk ronduit zielig, de rentree van hoofdredacteur Michel Vandersmissen, een dikke 14 dagen geleden, op zijn ‘eiland’, de redactie van Het Nieuwsblad. Ieder zijn eiland. Michel had er net 4 weken vakantie opzitten. Beetje lang voor een baas, vonden zijn bazen, maar alla. Tot plots dat telefoontje. Allo? Michel? Michel Vandersmissen dus. Nìet Drets. Of Michel asap zijn bureau wilde leegmaken. Voor Peter. En op vraag van Peter. Godver. Drets kookte. Hij zat er nauwelijks twee jaar. Zelfs niet. Pas in september pas zou het twee jaar geweest-geworden-zijn. Na zijn blijde intrede in de herfst van 2007, als de redder van Het Nieuwsblad, de zoveelste. “De man die Het Nieuwsblad opnieuw marktleider zal maken, op naar de 300.000, nieuwe dynamiek, blabla, blabla”, kletste Peter Vandermeersch zijn voormalige chef Economie & Financiën bij De Standaard het graf in. De man. Neenee, dé man. Toen toch. O ja, hij krijgt straks een nieuw bureautje, vlak naast zijn oude overigens, en weliswaar een béétje kleiner. Een deur dichter bij de uitgang, heet het op de redactie. Maar voor de rest… Ach, dat zien we nog wel, Michel. Maak je geen zorgen, Michel. Jaja, Corelio heet voortaan Cynalco.

Het wordt, hoofdredacteur na hoofdredacteur, steeds potsierlijker hoe de met uitsterven bedreigde Nieuwsblad-lezer nu al jarenlang wordt getergd door een niet te stuiten diarree aan nieuwe bazen, nieuwe layouts en nieuwe concepten. “De krant is van u”, schreef Vandersmissen destijds een beetje kneuterig, in zijn eerste boodschap aan de lezer. Kneuterig, maar ook wel terecht, want de krant was de voorgaande jaren van zòveel mensen geweest dat de arme lezer het op den duur waarschijnlijk ook niet meer wist. Telt u even mee, we beperken de volkstelling gemakshalve tot de 21e eeuw: Luc Demullier, Luc Soens, Mega-Guido Van Liefferinge, Frank Buyse, Dirk Remmerie, Elke Colpaert, Gunther Vanpraet,… Euhm… Punt. Even ademhalen. Dus, plus Vandersmissen. Is gelijk aan? A-c-h-t, jawel acht hoofdredacteurs. Hele of halve, algemene of adjuncten. Acht! En nu nog ‘plus Peter Vandermeersch’, en de teller stopt – voorlopig – op 9 hoofdredacteurs. Met andere woorden: één hoofdredacteur per jaar. Of nog, na aftrek van de broodnodige vakantie: één hoofdredacteur om de zes maanden. Véél mensen maken het nieuws. Een slogan met een ziel.

Maar straks wordt het dus allemaal anders en allemaal beter, want eindelijk-eindelijk-eindelijk gaat Peter Vandermeersch hemzelve Het Nieuwsblad leiden. De operationele leiding van De Standaard komt in handen van Bart Sturtewagen, Vandermeersch verhuist een verdieping lager, richting Nieuwsblad-redactie, en gaat daar met een aantal De Standaard-getrouwen voor de ultieme reddingsoperatie zorgen. De nieuwe en very british-ogende layout ligt al klaar, het verse voetvolk is – massaal – in aantocht: Liesbeth Van Impe wordt de ‘Luc Van der Kelen van Het Nieuwsblad’, – hopelijk zonder bermuda & witte sportsokken -, Hans Vandeweghe versterkt de eengemaakte sportredactie, Bert Bultinck wordt chef opinie en Ruud Goossens wordt verantwoordelijk voor de weekendkrant. De Standaard schopt u een geweten. Alleen Klaus Van Isacker ontbreekt nog. Even terzijde: den Drets was bij geen enkel aanwervingsgesprek betrokken, hij was er – vive la tristesse – zelfs niet van op de hoogte.

En nog even terzijde, het heeft overigens weinig weinig gescheeld of Peter Vandermeersch had zélf de omgekeerde beweging gemaakt. Hij wil er wellicht niet aan herinnerd worden, maar kort voor de zomer bood Vandermeersch zijn diensten aan bij… Christian Van Thillo. De Volkskrant leek hem wel een fijne uitdaging, wist Vandermeersch, in een rol à la Jaak Smeets, directeur journalistiek bij De Persgroep. Hoe en waarom de bizarre démarche van Vandermeersch, dat weten zelfs wij niet. Zou hij het zelf eigenlijk nog weten? Feit is wel dat Vandermeersch een paar dagen later even snel zijn aanbod weer introk en met opgeheven hoofd richting Groot-Bijgaarden toog. Want Het Nieuwsblad moet opnieuw marktleider worden. Met een nieuwe dynamiek. Want de krant is van u. Of toch een beetje.

12 reacties

Opgeslagen onder media